1. Lviv Operası yaklaşık 116 yıldır. Lviv, Avusturyalılar tarafından yönetildiğinde, uzak 1900’lerde ziyaret edildi. Mimar – Sigmund Gorgolevsky. İnşaattan birkaç yıl sonra binanın temelinin çatlamaya başladığı ve mimarın öldüğü için çok heyecanlandığı söyleniyor. Evet ya da hayır, ama gerçek şu ki Lviv’de Lychakiv Mezarlığı’na gömüldü. Bu arada, Lviv Operası Avrupa’nın en iyilerinden biri olarak kabul ediliyor. Ve bu arada, Poltva koleksiyoncunun hemen yanında duruyor! .
2. Lviv şehri, Ukrayna Yunan Katolikliğinin bir ileri karakolu. Ukrayna’da en fazla sayıda Yunan Katolik kilisesine sahiptir. Geçtiğimiz yıl, 1901-1944’te UGCC’nin lideri Metropolitan Andrei Sheptytsky’ye ait bir anıt Lviv’de açıldı. Anıtın yazarı heykeltıraş Andriy Koverko, mimarlar Ihor Kuzmak ve Mykhailo Fedik’tir.
3. Lviv Postası Ukrayna’da ilk oldu. İtalyan işadamı Roberto Bandinelli tarafından açıldı. Bu işte iyi para kazanmayı umuyordu, ancak beklentiler gerçekleşmedi – o sırada mektuplar taşıma ile teslim edildi ve yazışmalar pahalı bir işti. Bir işçinin günlük ücreti olarak Lviv’den Gdynia veya Gdańsk’a bir mektup göndermeye değerdi. Teslim süresi – 4 gün .
4. Bu evde ünlü Yunan tüccar ve hayırsever Constantine Kornyakt yaşıyordu. Varsayım Ortodoks Kardeşliği’ne cömertçe para vermesiyle tanınır. Özellikle, onuruna adı verilen Kornyakt kulesi olan zafer kulesi için 1000 zlotisi (o zamanlar büyük bir aile) bağışladı. Kardeşlik ağırlıklı olarak Rus-Ukraynalı olmasına rağmen, zengin Yunan onlarla manevi bir akrabalık hissetti – şehir ağırlıklı olarak Katolikti.
5. Lviv’deki turistler – en azından yedek. Elbette Prag veya Viyana’dan hala çok uzağız, Ukrayna’nın büyük şehirlerinin çoğu şimdiden ele geçirildi. 2019’da Lviv, 2,5 milyondan fazla insan tarafından (karantina öncesi) ziyaret edildi. Karantina kısıtlamalarından sonra, rakam bir önceki kayda ulaşmalı ve onu geçmelidir.
6. Diana – heykeli merkezde duran Greko-Romen mitolojisinin 4 karakterinden biri. Avusturyalı Hartmann Witwer tarafından 1797’de “eski belediye binası” ve yargıç hala ayakta iken yapıldı. Ancak bazı tarihçiler heykellerin 1820’lerde yapıldığına inanıyor.
7. Tarihi balkon. 22 Haziran 1941’de Büyük Savaş’ın Sovyet-Alman aşaması başladı. 30 Haziran’da Almanlar Lviv’e geldi. Pek çok Ukraynalı, Berlin’i Kremlin’e karşı mücadelede olası bir müttefik olarak gördüğü için, OUN “Ukrayna Devleti Restorasyon Yasası” nı ilan etti. Tabii ki, restorasyon gerçekleşmedi – Üçüncü Reich liderlerinin planlarına asla dahil edilmedi. Ve balkon ilginç çünkü ondan Yaroslav Stetsko bu Yasayı okudu.
8. Salgına rağmen Lviv’deki kahve dükkanlarının sayısı her yıl artıyor. Ve şaşılacak bir şey yok – çoğu Leo şehri için ilk etapta kahve ve çikolata şehri. Bununla birlikte, yerliler genellikle bu tür kafelerde oturmazlar – paket servisi olan restoran çay / kahve genellikle 40 Grivnası’ndan pahalıdır.
9. Lviv – düzinelerce yöneticiden sağ kurtulmuş bir şehir. prens Danylo Romanovich tarafından kurulan, hem Polonya altında hem de Avusturya altında ve SSCB’nin bir parçasıydı. Şimdi Lviv, bağımsız Ukrayna’nın resmi kültür başkentidir. Bu statü kendisine 2009 yılında hükümet tarafından verildi .
10. Lviv parke taşlarını ilk olarak 1487’de gördü. En azından şehrin eski tarihçelerinde böyle bir kayıt var. Sonra süsleri defalarca değiştirdin. Ancak 1780’lerde Avusturya gazetelerinin yazdığı ilginç bir hikaye vardı. Avusturya imparatoru Lemberg’e geldi (Almanlar ve Avusturyalıların Lviv dediği gibi) ve arabası caddenin karşısındaki Pazar Meydanı’nın ortasında sıkıştı. İmparatorun arabasını bir çift öküzle çıkarmak mümkündü. Bundan sonra imparator, Pazar Meydanı’nın dikkatlice kaldırımla kaplanmasını emretti. Muhtemelen, merkezdeki bazı parke taşları hala büyükanne-Avusturya’yı “hatırlıyor”.
11. Birçok Lviv sakini, şehri bisikletle dolaşıyor. Genel olarak, 19. yüzyılın sonundan beri Lviv’de bisikletçiler var oldu – ancak o zaman bir tekerlek adı verilen bir bisiklet ve bir bisikletçi bir tekerlek işçisiydi. Artık Lviv güvenle Ukrayna’nın bisiklet başkenti olarak adlandırılabilir, çünkü bisiklet altyapısı burada aktif olarak gelişiyor, ancak daha almamız gereken uzun bir yol var.
12. Dünyaca ünlü Polonyalı bilim kurgu yazarı Stanislaw Lem bu okulda okudu (aşağıda resmedilmiştir). Lem’in eserleri birçok dile çevrildi. Yazar, Lviv’de doğdu ve büyüdü, ancak 1939’da Sovyetler geldiğinde, şehri sonsuza dek terk ederek Krakow’a taşındı. Ona göre, Sovyet hükümeti “eski Polonya Lviv” i sonsuza kadar mahvetti. Bu arada, yazar Markiyan Shashkevych ve müzisyen Ilko Lemko aynı okulda okudu.
13. Bogdan Zenoviy Khmelnytsky’nin kendisi bu okulda okudu. Bununla birlikte, o zamanlar bir hetman değildi, bir Kazak bile değildi – sadece iyi bir eğitim almak isteyen zeki ve yetenekli bir genç adamdı. Orta Çağ’da, Bogdan’ın ait olduğu Ortodoksluk, birçok iyi eğitim kurumuna sahipti ve Katolikler, tam tersine mucizeler sundu. Tyt Khmelnytsky, özellikle felsefe, retorik, Latince ve hukuk olmak üzere çeşitli bilimler okudu. Aynı zamanda, G62’nin olağan okulu ve 2002’de dünya şampiyonu olan uluslararası büyük usta Vasyl Ivanchuk’un satranç okulu.
14. Eski çağlardan beri Lviv’de büyük bir Yahudi cemaati vardı. İbrahim’in Ortaçağ Lviv torunları Yidiş konuşuyordu. Ve 1939’dan önce şehirde yüzlerce dükkanları olduğundan, yazıtlar genellikle İbranice idi (ayrıca Lehçe ve Almanca).
15. Ivan Pidkova Lviv’de hiç yaşamadı. Ancak başka bir nedenden ötürü ona bir anıt dikildi – ünlü Kazak lideri, Polonya kralı Stefan Batory’nin emriyle idam edildi. Kazaklar ile at nalı sık sık Tyrechchyna’ya saldırdı, bu yüzden Sultan Myrad III Polonya kralına nihai savaş ya da Ivan verdi. Kral savaşa hazır değildi, bu yüzden ikincisini seçti .
Kaynak: twothreedots.com
