Küçük ve şirin Lviv Rynok Meydanı, üzerinde yürürken bu şehirde kendinizi evinizde hissediyorsunuz, evlerin baskısını hissetmiyorsunuz, etrafta koşuşturmaca görmüyorsunuz, sadece iyi… Burada, modanın sürekli değişkenliğini izleyen heykeller, alegorik figürler hakkında konuşalım, insanlar ve Rynok meydanında Lviv kurumları.
Şehrin merkezi kısmının pratik olarak su üzerinde olmasına ve Lviv uzmanları “küçük Venedik” adını vermesine rağmen (XV.Yüzyılda modern Rynok Meydanı’nda bir su birikintisi vardı ve Svobody Caddesi ve diğer merkezi sokakların altında Poltva nehri akıyor), 600 yıl önce, şehrin su temini ile ilgili sorunları vardı. 1407 gibi erken bir tarihte, şehir dışından yerlilere su temin eden bir su temin sisteminin ilk sözü var.
Kasaba halkı, o zaman zor ve pahalı bir görev olan bir su temin sistemi inşa etme sorunuyla karşı karşıya kaldı. Sonra meydanın doğu kısmında, bu noktayı süsleyen büyük bir bronz heykelden bir su dağıtım noktası “Meluzina” yaptılar. Su şebekeleri Meluzina üzerinde birleşti ve oradan evlere ahşap borularla su verildi. XVIII yüzyılın sonunda. zaten 16 su şebekesi vardı. Bu şehirdeki ilk su kaynağıydı.
Ancak rezervuar herkes tarafından değil, sadece kendi evlerine su bırakacak finansal kapasiteye sahip olanlar tarafından kullanılabilir. On sekizinci yüzyılın ikinci yarısında bu tür evler. Sadece 86 kişi vardı. Böylece, şehir nüfusunun çoğunluğu yerel salgınlardan su tüketiyordu ve bu da genellikle salgınlara neden oluyordu.
17. yüzyılın sonunda, 1697’de, Neptün adı verilen meydanın güneybatı köşesinde, onu dekore eden deniz tanrısı ahşap bir heykelinden başka bir rezervuar (veya kuyu) inşa edildi.
Çeşme “Neptün”, heykelin ayaklarında bir yunus olduğunu. 1939 modern heykel görünümü çeşme “Neptün”
Üçüncü rezervuar, bugün “Diana” çeşmesi olarak bilinen meydanın güneydoğu köşesinde 1744 yılında inşa edilmiştir.
Diana Çeşmesi, Rynok Meydanı’nın güneydoğu köşesinde yer almaktadır. Yirminci yüzyılın başları. Heykel çeşme “Diana” modern bir görünüm
Heykellerin modern görünümü iki yüz yıldan fazla bir süredir Rynok Meydanı’nı süsledi ve yazarları Avusturya kökenli Hartmann Witwer’ın (1774-1825) Lviv mimarı. Bu heykellerin sanatçının en iyi eserleri olduğuna inanılmaktadır.
1810-1814’te Pazar Meydanı üzerine dört çeşme inşa edildi – meydanın her köşesinde klasisizm tarzında birer tane. İkisinin inşası sırasında (şimdi – “Neptune” ve “Diana”) daha önce bahsedilen rezervuarları kullandı.
Şüphesiz, çeşmelerden en az bir kez geçen herkes merak etti: eski tanrılar neden seçildi? Yazarın planlarına göre, Dünya’nın alegorilerini somutlaştırdılar. Muhtemelen İmparator I.Fran’ın Viyana’ya dönüşü vesilesiyle Market’teki kutlamalardan önce ayarlanmıştır.
Her çeşme, yıldızın merkezinde, kırmızı ve siyah taşlarla kaplı, kaldırımda duran sekizgen bir kaseye sahiptir. Kabın merkezinde – eski mitolojinin bir karakterinin heykeli: ayakları yunus olan su tanrısı Neptün , karısı Amphitrite ayrıca bir yunusla (denizlerin tanrıçası ), av tanrıçası, vahşi yaşam ve kadınlık Diana ile iki köpek ve bu ölümsüzler arasında – bir köpek ile Adonis ve öldürdüğü yaban domuzu (antik tanrı, periyodik ölüm ve doğanın yeniden doğuşu ile ilişkilidir).
Amphitrite Çeşmesi, 1930’larda Rynok Meydanı’nın kuzeybatı köşesinde yer almaktadır.
1920’lerin meydanının kuzeydoğu köşesinde bulunan Adonis Çeşmesi. Heykel çeşmenin “adonis” modern bir görünüm.
Pazar çeşmeleri, kelimenin tam anlamıyla çeşmeler değildir – kuyulardır. Onlardan su dövmez ve iki akışta akar. Çeşmelerin kaseleri suyla dolduruldu ve pazarda ticaret yapan tüccarlar yeşillikleri yıkadı ve meyveyi yeniledi.
19. yüzyılın başında, Yunan tanrı ve kahramanlarının yeni dikilen heykelleri, Ukrayna’nın Ukrayna ve Polonya toplumları arasındaki siyasi ve dini çatışmanın nedeni oldu. Bu hikaye 1916’da yazar ve bilim adamı Vasyl Shchurat tarafından “Dilo” gazetesinde ayrıntılı olarak açıklanmıştır.
Ona göre, Lviv sulh yargıcı Ukraynalılar yasaklamak karar Pazar Meydanı’nda geleneksel Ürdün su festivali, o bu önlemin yakın zamanda kurulan heykeller zarar verebilir korkuyordu.
“1789’da Lviv’de Piskopos Peter Bilyansky’nin katılımıyla pazar arasında Ürdün görkemli bir kutlama gerçekleştiğinde, bir zafer havası vardı. On beş yıl önce (1779) Epiphany gününde Lviv pazarında ciddi bir şekilde kutsama sularına dayanan eski Ukraynalı geleneğine karşı çıkan Latin piskoposunun girişimini çürütmek zorunda kalan Lviv şehrinin Ukrayna topluluğu zafer kazandı. Girişim, eski Polonya’da olduğu gibi meşru Avusturya devletinde başarılı olamayacağı için başarısız oldu.
Lviv sulh yargıcı, Lviv pazarının köşelerinde kuyuları zaten süsleyen mitolojik figürlerin Ukrayna Ürdününden gelebileceği fikriyle endişe duydu. Bu bir şaka değil, çünkü Lviv sulh hakimi, eyalete bir mektupta sunulan, Ürdün baypasını piyasaya yasaklama ve onun için bir banliyösü belirleme isteğini haklı çıkardı, böylece Ürdün su festivali sırasında bu rakamlar zarar görmeyecekti. ”
İlginç gerçekler:
Diana heykeli adını Lviv’in merkezindeki en popüler kafelerden birine verdi – cafe “Markette Diana’ya Yakın”.
Aslında, meydanda iki Neptün var: eski bir tanrının başka bir portresi, 8 Rynok Meydanı’ndaki Bernatovych konağının cephesini süslüyor.
Bir kez daha, Pazardaki çeşmeler Birinci Dünya Savaşı sırasında büyük bir hikaye haline geldi – Ruslar Çarlık Kazaklarının Lviv çeşmelerinden atları yedikleri fotoğrafları isteyerek paylaştılar.
Tatillerde Lviv sakinleri şenlikli işlemeli gömleklerde heykeller giyerler.
Lviv çeşmeleri ile ilgili bir başka gerçek:
Lviv’in Nazi işgali sırasında Lviv kanalizasyonlarında 14 ay boyunca yaşayan Yahudi bir aile olan Higer ailesinden bahsediyoruz, bu da onları ölümden kurtardı. Ignacy Higer’in kızı Christina Higer, Yeşil Kazaklı Kız, 2011 yılında gösterilmiş olan Anıların Karanlık (W ciemności) anılarından, Neptün Çeşmesi kuyusunun çatlamış bir su borusundan içme suyu elde edebildiler.
Bunlar Rynok Meydanı’nın görkemli çeşmeleri!
Kullanılmış malzemeler Lviv.
